Rozmowę z autorem nagrodzonej książki poprowadzą
prof. Danuta Opacka-Walasek – gospodyni spotkań Klubu Dobrej Książki,
prof. Jan Malicki – dyrektor Biblioteki Śląskiej
oraz prof. Ryszard Koziołek – historyk i teoretyk powieści nowoczesnej.

Spotkanie ubarwi występ kataryniarza Tomka z Bielska-Białej.

Śląski Wawrzyn Literacki 2010 dla Aleksandra Nawareckiego

W tegorocznym plebiscycie czytelników Biblioteki Śląskiej na Książkę Roku 2010 najwięcej głosów zebrał ”Lajerman” Aleksandra Nawareckiego – poinformowała Aneta Satława z Biblioteki Śląskiej.

Okładka książki Aleksandra Nawareckiego

„Lajerman” (po śląsku – kataryniarz) zebrał 41 proc. głosów. Drugie miejsce i 19 proc. głosów uzyskała książka pt. „Oskarżona: Wiera Gran” Agaty Tuszyńskiej, trzecie i 14 proc. „Dziennik pisany później” Andrzeja Stasiuka.

„Nie mieliśmy jeszcze tak miażdżącej przewagi. W poprzednich edycjach Śląskiego Wawrzynu Literackiego różnice pomiędzy pierwszymi trzema miejscami sięgały zwykle kilku procent. Myślę, że na zwycięstwo książki profesora Aleksandra Nawareckiego złożyło się kilka czynników. Najważniejszy z nich, to świetnie napisana opowieść o Śląsku” – powiedziała Aneta Satława z Biblioteki Śląskiej w Katowicach.

Książka Nawareckiego zyskała sobie określenie „śląskiej książki o śląskich sprawach”. „Po raz pierwszy w historii naszego plebiscytu wygrała książka poświęcona stricte Śląskowi” – dodała Satława.

Nawarecki pisze o śląskich przedmiotach, obyczajach, miejscach, pejzażach oraz o swojej rodzinie w sposób niezwykle plastyczny. Książka składa się z dziesięciu krótkich form pisarskich. O swojej książce napisał kilka miesięcy temu, że opowiadając o domu czy rodzinie, nie szukał „pretekstu dla prywatnej autobiografii”. „Intymny pamiętnik wyglądałby inaczej. Tutaj jedynym kryterium jest Śląsk, a raczej jego osobiste doświadczenie” – napisał.

Za książkę „Lajerman”, Nawarecki otrzymał także „Górnośląskiego Tacyta” – jest to nagroda ustanowiona przez Ruch Autonomii Śląska.

Prof. Aleksander Nawarecki pracuje w Instytucie Nauk o Literaturze Polskiej Uniwersytetu Śląskiego. Urodził sie w Katowicach w 1955 roku.

Do nagrody Śląski Wawrzyn Literacki 2010 nominowano także – „Jasne niejasne” Julii Hartwig, „Poems” Andrzeja Sosnowskiego, „Bajki” Zbigniewa Herberta, „Tratwa nas czeka” Mariana Pankowskiego, „Kapelusz na wodzie. Gawędy o księdzu Tischnerze” Wojciecha Bonowicza.

Uroczyste wręczenie nagrody Śląski Wawrzyn Literacki 2010 odbędzie się w drugiej połowie września w Bibliotece Śląskiej. W poprzednich edycjach plebiscytu czytelnicy nagrodzili m.in. książki Tadeusza Różewicza, Czesława Miłosza, Ewy Lipskiej, Janusza Głowackiego, Jana Pawła II, Ryszarda Kapuścińskiego, Henryka Wańka oraz Jacka Dehnela. W ubiegłym roku – za powieść „Prowadź swój pług przez kości umarłych” – statuetkę za Książkę Roku 2009 odebrała Olga Tokarczuk.(PAP)

Instytut Nauk o Literaturze
Polskiej im. Ireneusza Opackiego

Obnażyć pornografię!

Przewidziana jest opłata konferencyjna w wysokości 400 zł (w cenie znajdują się kosztynoclegów, posiłków, materiałów konferencyjnych, planujemy również publikację artykułów w tomiepokonferencyjnym).

Zastrzegamy sobie prawo wyboru referatów. O przyjęciu zgłoszenia poinformujemy uczestników drogą mailową po 30 września.
Wszystkich zainteresowanych zapraszamy do udziału!

Komitet Naukowo-Organizacyjny:
prof. UŚ dr hab. Krystyna Kłosińska
dr Magdalena Piekara
dr Tomasz Kaliściak
dr Paweł Tomczok
mgr Katarzyna Szopa
mgr Adrian Mrówka

Formularz zgłoszeniowy

Komunikat protokołu znaleźć można tutaj

Fotorelacja…

Instytut Nauk o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego

Uniwersytet Śląski w Katowicach

ma zaszczyt zaprosić na Konferencję Naukową Doktorantów

Polityczność literatury, polityczność literaturoznawstwa

Katowice 6-8 czerwca 2011

Polityczność w nauce i kulturze to temat powracający – wydaje się, że w ostatnich latach dostrzec można kolejne odnowienie tej problematyki: dzieła sztuki z osobnej sfery doświadczenia estetycznego przenoszone są w obszar znaczeń politycznych, czyli – odwołując się do określenia Jacquesa Rancière’a –takich, które na nową definiują porządki widzialności, kwestionują dotychczasowe podziały, by ustanowić nowe pola równości. Także coraz mniej zaufania wzbudzają deklaracje naukowców dotyczące obiektywności ich metod oraz badań, bardziej popularne jest ujawnienie polityki tam, gdzie pozornie jej nie ma, a także jawne deklarowanie własnego zaangażowania – literackiego, krytycznego czy badawczego. Po czasie powszechnej neutralizacji problematyki politycznej znajdujemy się w momencie politycznej intensyfikacji.

W ramach konferencji chcielibyśmy prześledzić, jak polityka wkraczała w nowoczesną literaturę – interesują nas sytuacje zaangażowania pisarzy i to jak decyzje polityczne określały ich twórczość, równie ważne wydają nam się elementy polityczne obecne w literaturze – możliwość potraktowania literatury jako krytycznej postawy wobec ideologii, ale też historie obecności utworów literackich w konkretnych komunikacjach politycznych, szczególnie gdy – na przykład z powodu cenzury – literatura pełniła funkcję istotnego kodu dla artykulacji problemów społecznych czy ideowych, a także gdy łączyła się z propagandą.

Pierre Bourdieu w Regułach sztuki opisuje nowoczesne pole literackie jako system złożony z trzech części – sztuki nowoczesnej, sztuki zaangażowanej oraz sztuki mieszczańskiej. Każda z nich wyznacza inną relację do polityki – sztuka zaangażowana jednoznacznie wybiera program polityczny, sztuka mieszczańska utrzymuje status quo, zaś sztuka czysta, skupia się na osobnej sferze literatury – ale często właśnie w tej przestrzeni estetycznej autonomii dochodzi do naruszenia politycznych oczywistości, pokazania możliwości całkiem innego świata. Wydaje się, że ogólny podział zaproponowany przez francuskiego socjologa może pomóc ustalić polityczne znaczenie literatury także tam, gdzie nie jest ono jawne – proponujemy zatem zapytać o różne polityki kanonu, a także o polityki obecne w literaturze i kulturze popularnej, szczególnie o relację popu do państwa, a także o konserwatyzm i reakcyjność tej literatury (literatura wampiryczna: Zmierzch, cykl Sookie Stackhouse, itd.) oraz polityczny wymiar takich zjawisk jak chic lit. Chcielibyśmy zwrócić szczególną uwagę na zjawiska pozornie apolityczne, faktycznie zaś zakładające określony (liberalny, konserwatywny) model świata traktowany jako naturalny i oczywisty.

Istotne jest dla nas również nawiązanie do kwestii polityczności literaturoznawstwa, co powinno zachęcić do przyjrzenia się historii własnej dziedziny, temu, jak badacze literatury sytuowali się wobec rzeczywistości politycznej, ale też jak instytucje polityczne organizowały społeczną wiedzę o literaturze. W końcu, zależy nam na tekstach pokazujących polityczne znaczenie popularnych teorii literatury (takich jak choćby postkolonializm czy badania kulturowe), co często ulega zatarciu w polskich recepcjach.

Metody literaturoznawcze mogą także być podstawą analiz tekstów politycznych innych niż literackie – ze względu na ich strukturę fabularną czy metafory. Literacki – narracyjny, metaforyczny czy obrazowy charakter posiada przecież większość nowożytnych fikcji prawnych, które pojawiają się zarówno w dyskursach politycznych i prawnych, jak też w literackich wyobrażeniach suwerenności, wolności czy równości.

Na zgłoszenia tematów i abstraktów (ok. 2000 znaków) czekamy do 10 maja 2011. Opłata konferencyjna wynosi 250 zł.

adres: politycznoscliteratury@gmail.com

prof. dr hab. Józef Olejniczak

Koło Naukowe Doktorantów UŚ prezentuje:

Trailer:

Trailer HD:

Strona http://www.doktoranci-us.pl informuje:

„Potwory-Hybrydy-Mutanty”: Program

Przedstawiamy program konferencji  naukowej „Potwory-Hybrydy-Mutanty. Pogranicza ludzkiej natury”.

Zachęcamy do zapoznania się z programem przygotowywanej przez nas konferencji. Przy tej okazji miło nam poinformować, że zaproszenie do udziału w konferencji przyjął prof. dr hab. Wojciech Kalaga, który swoim wystąpieniem otworzy drugi dzień obrad.

Ze względu na bardzo dużą liczbę zgłoszeń, zdecydowaliśmy się na wprowadzenie podziału na sekcje. W ten sposób uniknęliśmy odrzucenia wielu ciekawych wystąpień, a uczestnikom i publiczności dajemy możliwość wyboru interesującego ich tematu. Poniżej wszystkie szczegóły dotyczące programu:

ŚRODA (23 lutego 2011)

10:00-10:15

Oficjalne otwarcie konferencji

10:15-11:45

Krzysztof Kłosiński (UŚ): Potwór Teorii

Jan Potkański (UW): Personifikacje maszyn abstrakcyjnych

Agata Rosochacka (UAM): Potworne ciała protetycznego. Wobec obcości uwewnętrznionej

11:45-12:00

Przerwa

12:00-13:30

13:30-15:00

Obiad

15:00-16:00

16:00-16:15

Przerwa

16:15-17:15

CZWARTEK (24 lutego 2011)

9:00-10:30

Wojciech Kalaga (UŚ): Hybrydyczność: ramy Trzeciego

Rafał Borysławski (UŚ): Hybryda-nadmiar-nieobecność:

pomiędzy potwornością w średniowieczu a sztuką współczesną

Krystyna Koziołek (UŚ): Wiedza spotworniała. Przypadek nauczyciela

10:30-10:45

Przerwa

10:45-12:15

12:15-12:30

Przerwa

12:30-13:30

13:30-15:00

Obiad

15:00-16:00

16:00-16:15

Przerwa

16:15-17:15

PIĄTEK (25 lutego 2011)

10:00-11:30

Ryszard Koziołek (UŚ): Bella Victoria

Sławomir Masłoń (UŚ): Pasja Antychrysta albo edukacja pewnego terapeuty

Krzysztof Uniłowski (UŚ): Według Potwora

11:30-11:45

Przerwa

11:45-13:15

13:15-13:30

Przerwa

13:30-15:00

15:00

Oficjalne zamknięcie konferencji

15:15

Obiad

Poza tym w numerze między innymi:

Monumentalne dzieło śląskiej badaczki (ponad 700 stron!) jest już dostępne w księgarni uniwersyteckiej.

Mam przyjemność poinformować o ukazaniu się tej wyczekiwanej monografii, obejmującej myśl protofeministyczną i feministyczyną w ujęciu historycznym. Warto rozesłać sygnały, że książka jest już dostępna, z pewnością niebawem pojawią się jej recenzje. We Wstępie Autorka Fantazmatów tłumaczy:

Prawdziwą bohaterką mojego tekstu jest lektura: krytyka feministyczna uczyniła z czytania literatury sprawę pierwszorzędnej wagi. Jedna z najczęściej cytowanych autorek tak oto ujęła losy tego przedsięwzięcia:

W pierwszym rozdziale kobieta czytelniczka staje się feministką, a na końcu udaje jej się wyplątać z androcentrycznej logiki kanonu literackiego i krytycznego. W drugim rozdziale czytelniczka feministyczna z powodzeniem dokonuje mediacji pomiędzy własną perspektywą a perspektywą pisarza. Owe „zwycięstwa” to część projektu stworzenia kultury i tradycji literackiej kobiet, która z kolei stanowi część projektu przekroczenia patriarchatu. W naturze ludzi pracujących na rzecz rewolucyjnej zmiany jest optymizm co do perspektywy nadania przyszłości nowego kierunku.

Feministyczna krytyka literacka, reagując na wielorakość metodologicznych sugestii, próbowała odnajdować swoiste dla siebie miejsce. Próbowała kreować własne strategie czytania. Korzystając z „pluralizmu” propozycji androcentrycznych, zmieniała ich uniwersalną perspektywę na perspektywę stronniczą, pytając o płeć autora, płeć lektury, testując niejako użyteczność teoretycznych modeli dla czytania „kobiecego” i feministycznego. Transformowała je, przemieszczając akcenty i przystosowując je do własnych zapotrzebowań. Takim zmianom zostały poddane koncepcje na przykład Bachelarda, Fisha, Blooma, Barthes’a, Derridy. W przełomowym dla literaturoznawstwa okresie przesilenia między strukturalizmem a tym wszystkim, co przyszło potem, stworzyła interpretacje, z których wiele na pewno można zaliczyć do największych osiągnięć sztuki interpretacji drugiej połowy XX wieku. To dziedzictwo pozostaje, jak dotąd, niemal niedostępne polskiej czytelniczce i polskiemu czytelnikowi. Stąd charakter mojej narracji, która bardziej od sięgania do poziomu meta- skupia się na samym procesie lektury, na jego przebiegu i dramatyzmie. Idiomatyczność omawianych tekstów zmuszała niejako do oddawania głosu bohaterkom tej opowieści, stąd bierze się dbałość o „słyszalność” ich głosów, wykładająca się obfitością przytoczeń.” (K. Kłosińska: Feministyczna krytyka literacka. Katowice 2010, s. 24)

„W roku 2011 minie sto dwadzieścia lat od narodzin Gustawa Morcinka,  najwybitniejszego pisarza śląskiego, tego co „Śląsk wprowadził do Polski, a Polskę przybliżył do Śląska”, niegdyś niezwykle popularnego, a obecnie prawie zapomnianego z różnych przyczyn. Właśnie twórczości Morcinka pragniemy poświęcić tegoroczną sesję, której formuła będzie szeroka, bowiem pisarstwo autora Wyrąbanego chodnika daje okazję do podjęcia wielu tematów z nią związanych, np. wszelkich jej śląskich kontekstów, związków z różnymi tendencjami literatury XX wieku, z folklorem, problematyki jej adresata, a więc m.in. zagadnień literatury popularnej i literatury dla dzieci.”

Konferencja odbędzie się w dniach 17-18 stycznia 2011 roku, w Katowicach w auli im. Kazimierza Lepszego na I piętrze w budynku Rektoratu UŚ w Katowicach, ul. Bankowa 12. Będzie okazją do poczynienia poważnych rewizji światopoglądu tej prozy. Przyjrzenia się statusowi pisarza ze Śląska, który polskości musiał się wyuczyć, dla którego narodowość oprócz sfery domowej była także deklaracją polityczną. Morcinek piewca Śląska, targany konfliktem pomiędzy poczuciem wyższości i niższości, spełnienie odnajdywał w snuciu opowieści dla wszystkich.

Z pewnością literatura polska zawdzięcza autorowi Czarnej Julki wprowadzenie do obiegu literackiego tematyki całkiem nowej, odświeżającej spojrzenie na tzw. realizm. Jest też dzieło Morcinka twórczością budującą silne więzi w ramach komunikacji literackiej, swojego czasu powołując akty woli bliskie performatywom. Dzięki Morcinkowi wielu Ślązaków mogło się określić w nowej sytuacji i czasach. Jego dzieło stało się kanoniczne, a co gorsze, odczytania tej twórczości dość stereotypowe, płaskie – oczywiście z drobnymi wyjątkami.

Narracja skoczowskiego twórcy miała unieść ciężar doświadczenia, dla którego trudno było wynaleźć właściwy język opisu, czyli taki, który nie byłby w pewnym wieku z zewnątrz narzucony.  Szerokie doświadczenie pogranicza kultur (Austro-Węgry, Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk) nie do końca zyskało wyraz w prozatorskim dorobku, dyskurs lokalny zaznaczył się w gawędach, bajkach, berach, bojkach oraz paradoksalnie i pośrednio w znakomitych przygodowo-filozoficznych Siedmiu zegarkach kopidoła Joachima Rybki (w nich do głosu doszło szerokie doświadczenie świata).

Trzeba przyznać, że wizerunek Morcinka jest dzisiaj mocno wykrzywiony, duża w tym zasługa ideologii, pod wpływem, której przyszło mu tworzyć. Wyrąbany chodnik jest w wielu partiach tekstu  szeregiem narodowych i politycznych deklaracji, „rąbania chodnika do…” – realizacją toposu miejsca lepszego niż to, w którym się żyje. Dzisiaj mechanizmy stojące u przyczyn powstania tej twórczości domagają się analizy oraz ponownego odczytania. Miejmy nadzieję, że styczniowa konferencja będzie pełna rekontekstualizujących tę twórczość odczytań.

organizowanej przez Komisję Historycznoliteracką PAN – Oddział w Katowicach

oraz Instuytu Nauk o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego Uniwersytetu Ślaskiego.

Obrady odbywać się będa w auli im. Kazimierza Lepszego na I piętrze w budynku Rektoratu UŚ w Katowicach, ul. Bankowa 12 oraz na Wydziale Matematyki i Chemii UŚ

17 stycznia 2011 – godz. 10.00

Otwarcie konferencji i powitanie gości

Pierwszy dzień obrad – prowadzenie prof. dr hab. Jacek Lyszczyna

1. prof. zw. dr hab.Krystyna Heska-Kwaśniewicz (UŚ): Portret grabarza doskonałego-o kopidole Joachimie Rybce
2. dr Edyta Korepta (UŚ-Cieszyn): „Morcinek do dziewczynek”. Epistolarny talent pisarza.
3. dr Beata Langer (UP w Krakowie): Lektury bohaterów Morcinka

Przerwa na kawę

Prowadzi prof. zw. dr hab. Krystyna Heska-Kwaśniewicz

1. prof. US dr hab. Teresa Wilkoń (UŚ): Motywy włoskie w twórczości Gustawa Morcinka
2. mgr Hanna Goszyc (UO): Skarbnik i inne duchy kopalni jako parafraza Anioła Stróża w pisarstwie Morcinka.
3. dr Libor Martinek (Uniwersytet Śląski w Opawie): Recepcja dzieła Morcinka w Czechach i na Słowacji

Dyskusja

Wydział Matematyki i Chemii UŚ, ul. Bankowa 14

Drugi dzień obrad – prowadzenie prof. dr hab. Jacek Lyszczyna,

1. prof. zw. dr hab. Krzysztof Kłosiński (UŚ): Style Morcinka
2. dr hab. Katarzyna Tałuć (UŚ) : Ziemia śląska jest bardzo piękna, tak bardzo podobna do tego uśmiechu zamyślonej młodej dziewczyny…”. O pasjach krajoznawczych Gustawa Morcinka.
3. mgr Lucyna Sadzikowska (UŚ): Sylwetki Ślązaków w Dachau
4. dr Katarzyna Bereta (UO): Konwencje socrealistyczne w prozie dla dzieci i młodzieży Gustawa Morcinka
5. mgr Marek Mikołajec (UŚ): Opowieść kopidoła. Pogodna samotność wobec historii i bytu

Przerwa na kawę

Prowadzi dr hab. Katarzyna Tałuć

1. mgr Marta Nadolna, mgr Sylwia Gajownik (UŚ) : Muzeum Gustawa Morcinka w Skoczowie
2. dr Hanna Langer (UŚ): Księgozbiór Gustawa Morcinka zachowany w skoczowskim muzeum
3. dr Małgorzata Gwadera (UŚ): Dedykacje Gustawa  Morcinka w księgozbiorze Ludwika Brożka (w zbiorach Biblioteki Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach)

Dyskusja

zaprasza do udziału w konferencji doktorantów Wydziału Filologicznego pod patronatem Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału Filologicznego UŚ, prof. dr hab. Danuty Opackiej-Walasek

Teoria nad-interpretacją?

26-27 października 2010

Pisanie o literaturze to dziś zarazem pisanie, przepisywanie teorii. Najważniejsze prace literaturoznawcze daleko wykraczają poza określony w podziałach nauk obszar wiedzy, którym zajmować miałby się filolog. Dziś polonista nie może już po prostu omówić struktury utworu literackiego, ale oczekuje się od niego czegoś więcej, czegoś innego: właśnie, sformułowania komunikatu teoretycznego, pokazania, jak w tekście literackim reprezentowane są różne społeczne, polityczne, ideologiczne procesy, jak tekst literacki odnosi się do różnych zjawisk psychicznych czy językowych.

Celem konferencji będzie przedstawienie teorii wykorzystywanych w pracach doktorskich. Pierwszym postawionym problemem jest pytanie o status teorii w praktyce badawczej, w interpretacji i w tekście literaturoznawczym – czy teoria pełni funkcję pomocniczą, ułatwia rozumienie i wyjaśnianie, czy jest raczej obrazem świata, modelem rzeczywistości, który tekst literacki ma zakwestionować, potwierdzić lub zmodyfikować. Drugą ścieżkę refleksji wytyczają dzisiejsze mody teoretyczne. Którzy teoretycy są czytani przez młodych badaczy? Jak mody teoretyczne wpływają na wybór przedmiotów prac doktorskich? Trzecie pytanie dotyczy interdyscyplinarności współczesnych badań literackich – czy można jeszcze dziś uprawiać tradycyjną historię literatury, filologię, czy konieczne jest odwołanie się do innych dziedzin? Jaka jest przyszłość intertekstualności? Jaki poziom zastosowania innych metod i teorii jest dopuszczalny? W którym momencie dochodzi do przekroczenia badawczej kompetencji?

Organizatorzy:

prof. dr hab. Józef Olejniczak

mgr Marta Baron

mgr Ryszard Knapek

mgr Mikołaj Marcela

mgr Paweł Tomczok

Wstępny program konferencji:

Konferencja Doktorantów Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego

TEORIA NAD-INTERPRETACJĄ?

26-27 października 2010

Sala Rady Wydziału

Wtorek, 26 października 2010

9:00 – oficjalne otwarcie konferencji przez Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału Filologicznego UŚ prof. dr hab. Danutę Opacką-Walasek przy współudziale Dziekana prof. dr hab. Mariana Kisiela

9.15 – wykład inaugurujący konferencję – dr hab. Ryszard Koziołek, Teoria literatury jako akt wiary

10:00 – przerwa na kawę

10:15 – sesja referatowa

mgr Ryszard Knapek, Amatorszczyzna i filologia, czyli jak kochać literaturę

mgr Marta Baron, Dlaczego humanista powinien umieć liczyć?

mgr Paweł Tomczok, Egzorcyzm antyhermeneutyczny. O wypędzaniu ducha

11:45 – przerwa na kawę

12:00 – panel dyskusyjny pt. Literaturoznawstwo a polityczność

Uczestnicy: prof. dr hab. Krystyna Kłosińska, prof. dr hab. Tadeusz Sławek, prof. dr hab. Krzysztof Uniłowski, dr Piotr Bogalecki, dr Zbigniew Kadłubek

Prowadzenie: mgr Paweł Tomczok

13:30 – przerwa na kawę

13:45 – sesja referatowa

mgr Agata Wilczek, Tam, gdzie kończy się zabawa, a zaczyna rutyna. O granicach teorii

mgr Marek Mikołajec, Nadziei na imię Agamben. Profanacje, urządzenia, literatura i lud

14:45 – przerwa na kawę

15:00 – sesja referatowa

mgr Dawid Matuszek, „Ojcze, czyż nie widzisz, że czytam?” Teorii ślepota i wgląd

mgr Adrian Mrówka, Wokół projektu rizomatyki Gillesa Deleuze’a i Felixa Guattariego. Krytyka spoczynku

16:00 – obiad

Środa, 27 października 2010

11:00 – wykład inaugurujący drugi dzień obrad – prof. dr hab. Ryszard Nycz, Teoria przed interpretacją. O możliwej historii literatury

12:00 – panel dyskusyjny pt. Spłoszyć interpretację? Status teorii we współczesnym dyskursie literaturoznawczym

Uczestnicy: dr hab. Leszek Drong, prof. dr hab. Adam Dziadek, prof. dr hab. Wojciech Kalaga, prof. dr hab. Krzysztof Kłosiński, prof. dr hab. Aleksander Nawarecki, prof. dr hab. Dariusz Pawelec

Prowadzenie: prof. dr hab. Józef Olejniczak

14:00 – przerwa na kawę

14:15 – sesja referatowa

mgr Michał Kłosiński, „Spalić znak!” – Baudrillard a ekonomia polityczna znaku

mgr Anna Malinowska, Whatever works. O dobrej i złej interpretacji

mgr Mikołaj Marcela, Any-Thing Goes. Rzecz o zachwaszczaniu i nadużyciach doktora House’a

15:45 – oficjalne zamknięcie konferencji przez prof. dr hab. Józefa Olejniczaka

16:00 – obiad